Friedrich Bernhard Werner (Topola, 28 de janeiro de 1690, perto de Kamieniec Ząbkowicki – 20 de abril de 1776 em Wrocław)

 https://staresiolkowice.pl/kim-byl-autor-rysunku-z-xviii-wieku/

 https://sammlung.wienmuseum.at/objekt/485831-wienn-in-oesterreich/

https://sammlung.wienmuseum.at/suche/?people=p17001 

 https://nat.museum-digital.de/objects?s=persinst:1530

https://nat.museum-digital.de/object/848134 

https://nat.museum-digital.de/objects?s=persinst:1530 

https://www.digitale-sammlungen.de/en/view/bsb00164927?page=,1 

https://de.wikipedia.org/wiki/Friedrich_Bernhard_Werner 

W galerii zdjęć naszej wsi znaleźć można jeden rysunek, który, choć niepozorny, ma ciekawą historię. Jego autorem jest Friedrich Bernhard Werner (ur. 28 stycznia 1690 w Topoli koło Kamieńca Ząbkowickiego, zm. 20 kwietnia 1776 we Wrocławiu) – śląski rysownik.

Był synem Melchiora Wernera, bezrolnego chałupnika i jego żony Barbary Morawitz. Pomimo swego niskiego pochodzenia Werner pobierał nauki w gimnazjum jezuickim w Nysie, gdzie prawdopodobnie zetknął się z powstałym w latach 1580-1618 zbiorem wedut autorstwa miedziorytników Brauna i Hogenberga. Po ukończeniu szkoły Werner podjął służbę giermka u boku porucznika von Bettendorfa, gdzie uczył się sztuki inżynieryjnej, po czym udał się na wędrówkę mając przy sobie stale swój szkicownik.

Począwszy od roku 1727 Werner podróżuje na zlecenie wydawców augsburskich do Francji i na Sycylię, w kierunku na Północ dociera do Kilonii, a na Wschodzie do Krakowa oraz Królewca. Plonem tych podróży są wykonywane jeszcze do późnych lat 30-tych XVIII wieku weduty w liczbie ponad 1050.

Od roku 1742 Werner jako „królewsko- pruski scenographicus“ poświęca talent i pracę prawie wyłącznie swojej śląskiej ojczyźnie. Powstaje około 3000-stronnicowa topografia Śląska, zawierająca 1400 widoków 740 miejscowości. Ponadto wydał on, pomimo swej przynależności do wiary katolickiej, księgę z 163 widokami ewangelickich domów modlitewnych na Śląsku.

Wiadomo, że do 1766 zajmował on stanowisko inżyniera budowlanego w Izbie do Spraw Wojny i Dóbr Skarbowych Departamentu Budownictwa i Zabudowy Wiejskiej przy Królewskim Urzędzie Budowlanym we Wrocławiu. Od tego czasu Werner poświęcił się wyłącznie rysowaniu krajobrazów Śląska. Wynikiem tego jest licząca 3000 stron 5-tomowa „Topographia Silesiae” oraz licząca 1400 rycin topografia hrabstwa kłodzkiego. Dzieło „Topographia Silesiae” powtórzył jeszcze trzy razy, przy czym za każdym razem dodawał nowe ryciny. W swych wędrówkach po Śląsku odwiedził też i nasze okoliczne miejscowości. W trzecim tomie tego właśnie dzieła, czyli „ Silesia in Compendio seu Topographia das ist Praesentatio und Beschreibung des Herzogstums  Schlesiens”, które przeglądać można na stronach Biblioteki Cyfrowej Uniwersytetu Wrocławskiego, na stronach 136 do 149 znajdujemy opis miejscowości należących do Księstwa Opolskiego. Mamy tu wykaz miejscowości, krótki opis i szkic budowli zasługujących na uwagę. W spisie tym, pod literą C znajdujemy „Cziolkowitz”, czyli nasze Siołkowice, których nazwa widocznie sprawiła Wernerowi niejaki problem. Na uwagę zasługują rysunki Opola,  rycina klasztoru w Czarnowąsach wraz ze spisem sióstr zakonnych, a także plan Skorogoszczy. Rysunek z Siołkowic przedstawia kościół, który poświęcony został 12 maja 1673 roku przez wrocławskiego biskupa sufragana Karola de Pederheidena (M. Kutyma – „Siołkowice”). Latem 1822 roku kościół ten spalił się doszczętnie. Na jego miejscu wybudowana została nasza obecna świątynia.

Topograficzne prace Wernera miały przede wszystkim na celu dostarczenie dokładnych informacji o wyglądzie uwiecznianych przez niego najważniejszych budowli.

 

Na galeria de fotos da nossa aldeia você pode encontrar um desenho, que, embora discreto, tem uma história interessante. Foi escrito por Friedrich Bernhard Werner (Topola, 28 de janeiro de 1690, perto de Kamieniec Ząbkowicki – 20 de abril de 1776 em Wrocław) foi um cartunista silesiano.

Ele era filho de Melchior Werner, um cottager sem fazendas e sua esposa Barbara Morawitz. Apesar de suas baixas origens, Werner estava estudando no ginásio jesuíta em Nysa, onde provavelmente encontrou a coleção de roupas do Braun e Hogenberg, nascido em cobre, que foi criado nos anos 1580-1618. Depois de se formar na escola, Werner assumiu o serviço de um escudeiro ao lado do tenente von Bettendorf, onde estudou arte de engenharia, e depois fez uma caminhada com seu caderno de esboços.

A partir de 1727, Werner viaja em nome de editoras de Augsburg para a França e a Sicília, na direção do Norte, chega a Kiel e a leste a Cracóvia e Königsberg. O rendimento dessas viagens é feito até o final da década de 1930 do século XVIII no número de mais de 1050.

Desde 1742, Werner tem dedicado seu talento e trabalho quase exclusivamente à sua terra natal da Silésia como um “cenográfico real-prussiano”. Cerca de 3000 páginas é criada topografia silesiana, contendo 1400 vistas de 740 aldeias. Além disso, apesar de sua participação na fé católica, ele publicou um livro com 163 visões de casas de oração evangélicas na Silésia.

Sabe-se que até 1766 ocupou o cargo de engenheiro de construção na Câmara para a Guerra e Bens Fiscais do Departamento de Construção Rural e Desenvolvimento do Escritório Real de Edifícios em Wrocław. Desde então, Werner tem se dedicado exclusivamente a desenhar as paisagens da Silésia. O resultado é uma “Topographia Silesiae” de 30.000 páginas e uma topografia de 1400 dígitos da contagem de Kłodzko. A obra “Topographia Silesiae” repetiu mais três vezes, e cada vez acrescentou novas gravuras. Em suas andanças na Silésia, ele também visitou nossas cidades vizinhas. No terceiro volume deste trabalho, ou seja, “Silésia em Compendio é Topographia das ist Praesentatio und Beschreibung des Herzogstums Schlesiens”, que pode ser visto nas páginas da Biblioteca Digital da Universidade de Wrocław, nas páginas 136 a 149 encontramos uma descrição dos lugares pertencentes ao Ducado de Opole. Aqui temos uma lista de localidades, uma breve descrição e um esboço de edifícios dignos de atenção. Nesta lista, sob a letra C, encontramos “Cziolkowitz”, ou seja, o nosso Siołkowice, cujo nome aparentemente causou a Werner um certo problema.C znajdujemy „Cziolkowitz”, czyli nasze Siołkowice Destacam-se os desenhos de Opole, a gravura do mosteiro em Czarnowąsy, juntamente com a lista de freiras, bem como o plano de Skorogoszcz. O desenho de Siołkowice retrata a igreja, que foi dedicada em 12 de maio de 1673 pelo bispo de Wrocław do sufragâneo Charles de Pederheiden (M.kościół Kutyma – “Siołkowice”). No verão de 1822, a igreja incendiou-se. Em seu lugar, nosso templo atual foi construído.

As obras topográficas de Werner visavam principalmente fornecer informações precisas sobre o aparecimento dos edifícios mais importantes que ele imortalizou.